NA ŻURAWIOWYCH WŁOŚCIACH

Historia projektu „ Na żurawiowych włościach” i samej grupy NUDA STOP nie odbiega zapewne od  stereotypów i jest niezwykle prosta. Jesteśmy grupą młodych ludzi, w znacznej mierze rówieśników, wychowanków Zespołu Szkół w Kęsowie- wsi, w której wszyscy mieszkamy.  Nasza miejscowość i gmina, położona na granicy Borów Tucholskich i Krajny, to tereny typowo rolnicze, borykające się także z typowymi dla takich obszarów problemami. Bezrobocie, bieda i brak wiary w lepsze jutro sprawiają, iż na wsi ludzie niezwykle szybko pogrążają się w apatii i marazmie. Brak im energii, a przede wszystkim wiary w to, ż w szarej rzeczywistości można coś zmienić. My młodzi postanowiliśmy pokazać, że można jednak działać i wspólnymi siłami kształtować rzeczywistość na nowo.

Nasz grupa wyłoniła się w maju 2003 roku z Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Kęsowa, które zrzesza wszystkich ludzi, zarówno starszych jak i młodych, chcących pracować i wspierać rozwój naszej wsi i gminy. My jednak jako grupa młodzieży- zgranej, zintegrowanej przez naszą szkołę, posiadająca więcej wolnego czasu niż starsi członkowie stowarzyszenia, a także duże pokłady energii postanowiliśmy stworzyć własną organizację. Naszym celem było stworzenie sposobu na zwalczenie nudy i otworzenie nowych możliwości spędzania wolnego czasu- stąd też i  nazwa naszej grupy- NUDA STOP. Nasz pierwszy wspólny projekt zakładał stworzenie w naszej wsi ścianki wspinaczkowej, lecz było to przejaw typowo młodzieńczej fantazji i choć jego przygotowanie było raczej wspólną zabawą niż poważnym wyzwaniem, tym niemniej dało nam już pewne pojęcie o tym jak należy pracować.

Nasz kolejny pomysł pojawił się na jednym z spotkań stowarzyszenia, na którym mowa była o przebiegającym przez naszą gminę, a także kilkadziesiąt innych na terenie trzech województw, szlaku rowerowym GREENWAY- Naszyjnik Północy. Idea, aby w naszej gminie powstały ścieżki rowerowe, które stanowiłyby lokalne rozwinięcie tego właśnie szlaku od razu przypadła naszej grupie do gustu i wzbudziła nasz zapał. Uwierzyliśmy, że w nasza gmina może przyciągnąć turystów, którzy podróżując szlakiem GREENWAY będą mogli się przekonać, że w naszej małej, biednej gminie też jest pięknie i są miejsca warte zobaczenia. Szczególnie podziałał na nas jednak fakt, że możemy zmienić obraz gminy i naszej wsi w oczach jej mieszkańców. Chcieliśmy udowodnić, iż można jednak wiele dobrego zrobić samemu, nie czekając ciągle na to, iż władza, państwo zrobi wszystko za nas. Zaczęliśmy objeżdżać potencjalne trasy ścieżek, notować co na każdej z nich można zobaczyć, a przede wszystkim co należałoby na nich zrobić, gdyż drogi w naszej gminie mogące służyć za trasy rowerowe, przez lata zaniedbane, stanowiły miejscami godny pożałowania widok.

Na naszych pierwszych wspólnych zebraniach oprócz ustalenia tras trzech planowanych ścieżek rowerowych, które weszły w skład projektu, opracowaliśmy wstępny plan naszych działań oraz podzieliliśmy się na 6 podgrup. Każda podgrupa odpowiedzialna była za konkretny etap realizacji projektu, otrzymała przydział działań, które miała wykonać w określonym terminie i z których miała się rozliczać na wspólnych zebraniach. Podział na małe podgrupy sprawdził się doskonale, gdyż umożliwiał on zaangażowanie w aktywne działania maksymalnej liczby członków naszej grupy. Każdy z nas chciał się wykazać w swojej grupce, co w efekcie ogromnie ułatwiło i usprawniło pracę. Niezbędne przy realizacji projektu jest również zapewnienie sobie pomocy i doradztwa doświadczonych, w tego typu pracach, ludzi bądź organizacji. Naszej grupie radą służyło Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Miasta i Gminy Debrzno, z którym udało  się nam nawiązać kontakt. Członkowie stowarzyszenia podzielili się z nami wieloma cennymi i przydatnymi spostrzeżeniami na temat chociażby organizacji pracy.

Sam podział obowiązków i terminowe wywiązywanie się z punktów harmonogramu nie sprawiło nam większych trudności i okazało się stosunkowo łatwym elementem realizacji projektu.  Doskonale układała się także nasza współpraca z Urzędem Gminy, Radą Gminy, a także Zakładem Komunalnym  w Kęsowie. Na instytucje te, na ich pomoc mogliśmy liczyć w każdym momencie naszych działań. Wszelkie inne organizacje, stowarzyszenia, z którymi kontaktowaliśmy się również chętnie służyły nam radą i wsparciem.

 Jednak na naszej drodze pojawiały się też problemy. Najpoważniejszym z nich była kwestia wywiązania się z naszych budżetowych założeń. Brak doświadczenia spowodował, iż w budżecie źle podzieliliśmy środki, zbyt wielką wagę przywiązując do zakupów wszelkich potrzebnych materiałów. Nieco po macoszemu potraktowaliśmy kwestie wypożyczenia ciężkiego sprzętu do utwardzenia ścieżek, dowozu, zakupu i ilości materiałów do ich wyrównania, wszelkiego rodzaju poważniejszych robocizn, kosztów pracy pracowników uprawnionych do obsługi maszyn. Pracując nad budżetem nieświadomie zaniżyliśmy te wydatki, wliczając je w znacznej mierze w koszty własne. Spowodowało to pewne trudności w trakcie końcowych prac na realizacją projektu, lecz dzięki dobrej woli Zakładu Komunalnego i Urzędu Gminy w Kęsowie udało nam się pomyślnie załatwić te sprawy i terminowo rozliczyć się z  naszego projektu. Tym niemniej  w kolejnych naszych działaniach staramy się pamiętać, aby o kosztach prac rozmawiać przede wszystkim z fachowcami, którzy są w stanie dokładnie podać jakie koszty pracy faktycznie będą, gdzie możemy zaoszczędzić i powiedzieć nam co sami będziemy w stanie wykonać. Przede wszystkim trzeba mierzyć siły na zamiary , a wtedy wszystko idzie doskonale, według planu. To jest także nasza podstawowa rada dla wszystkich grup realizujących projekty, której to zawsze udzielamy mając potemu okazje.

Zakończenie realizacji projektu i rozliczenie się z  Programem Młodzież nie skończyło bynajmniej naszych działań na „Żurawiowych włościach”. Od tego czasu zorganizowaliśmy kolejne dwa masowe rajdy po naszych ścieżkach, połączone z konkursami, zabawami i ciągle planujemy nowe. Zamierzamy także do naszych „żurawiowych” tras dodać kolejne, przechodzące przez inne ciekawe miejsca i miejscowości w naszej gminie. Staramy się także, ściśle współpracując z Stowarzyszeniem na Rzecz Rozwoju Kęsowa uzyskać fundusze na renowacje boisk i kortu tenisowego w naszym parku oraz zrobienie nad Jez. Kęsowskim plaży z prawdziwego zdarzenia. Jak na razie nasze projekty nie zyskały nigdzie akceptacji, lecz my się nie poddajemy i ciągle je ulepszamy, chcąc zrealizować ambitne plany do końca. Nigdy nie należy się poddawać, wyrzucić pomysłów do kosza, ponieważ szansa na uzyskanie funduszów przy dobrym projekcie jest wbrew pozorom bardzo duża. Przede wszystkim należy pamiętać, aby projekt odpowiednio umotywować, pisać o wszystkim co dobrego dla całej społeczności przyniesie jego realizacja. To nasz rada dla piszących projekty.

Aktualnie nasz grupa jest trochę mniej aktywna, a to z bardzo prostej przyczyny. Większość z nas kończy w tym roku szkolnym swoje szkoły, piszemy egzamin dojrzałości, a to wymaga od nas większego niż dotychczas zaangażowania w naukę.