Projekt „Wrocław z inicjatywą” realizowany przez Klub Młodzieżowy AnAnAs, działający przy stowarzyszeniu Semper Avanti we Wrocławiu.

Pomysł narodził się półtora roku temu, gdy stowarzyszenie Semper Avanti, w którym działa większość z nas, dostało od miasta nowe pomieszczenie biurowe do wykorzystania. Wtedy właśnie zrodził się pomysł aby stworzyć na pl. św. Macieja coś w rodzaju klubu młodzieżowego, gdzie mogliby przychodzić młodzi ludzie z okolicy i wspólnie realizować swoje pomysły. Najważniejsze mieliśmy w zasięgu ręki – własny lokal. „Ananas”, bo tak nazywane jest biuro przeznaczone na klub, nie jest wielki i znajduje się na drugim piętrze starej kamienicy, ale od momentu jak przerobiliśmy go na bardziej młodzieżowe miejsce – spełnia wiele ważnych funkcji. Ma żółte ściany, niebieskie witryny i ramy okienne,  w środku jest jeden komputer kilka szafek z książkami i przyborami plastycznymi. Na pierwszy rzut oka po wejściu widać, że odbywają się tu zajęcia plastyczne, gdyż ręcznie robione figurki i obrazy zdobią ściany, a okna zasłonięte są roletami, również wykonanymi przez uczestników zajęć. Gdzieniegdzie porozwieszane są kartki z  napisami po niemiecku, angielsku, francusku lub rosyjsku – to pozostałości po odbywających się tu prawie każdego dnia animacji językowych. Ale jedna ściana pozostawiona jest gładka – gdyż na niej w każdy wtorek wyświetlane są filmy, o których potem można podyskutować, siedząc co prawda na dywanie, ale pijąc za to ciepłą herbatę. Tak, krzeseł w Ananasie brakuje, nie ma też ławek - gdy spotykali się tutaj miłośnicy historii średniowiecza rozsiadywali się na całej przestrzeni podłogi, tak samo zresztą wyglądają zebrania członków Ananasa. To chyba nasza cecha charakterystyczna.

Klub Młodzieżowy Ananas to nie tylko żółte pomieszczenie przy pl. św. Macieja. Nawiązaliśmy bardzo owocną współpracę z Klubem „Pod kolumnami”, gdzie przez cały rok mogły się odbywać (i odbywają się w dalszym ciągu) warsztaty taneczne, breakdance oraz nauka żonglowania ogniem, czyli tzw. „fire show”. Miejsce jest do tego idealne – duża sala z lustrami, a  obok galeria i mini bar, gdzie można napić się kawy lub herbaty i zjeść pyszne ciastko. Przez pewien czas mogliśmy również korzystać z uprzejmości stowarzyszenia „Tratwa”, które znajduje się ulicę dalej. To właśnie tam, w świeżo odremontowanej sali, zaopatrzonej w siedem sprawnych komputerów, mogliśmy prowadzić klub informatyczny i uczyć m.in. jak się robi strony internetowe.

Korzystaliśmy często z dobrodziejstw natury wychodząc na świeże powietrze – organizowaliśmy weekendowe wypady w góry raz w miesiącu - co dla mieszczuchów jest wielką atrakcją, zrobiliśmy imprezę plenerową w pobliskim parku zamieniając go na jeden dzień w miejsce artystycznej rozrywki. W różnych miejscach parku odbywały się różne warsztaty: malowanie stopami lub mopami, breakdance, graffiti, maski gipsowe i wiele innych. Miało być młodzieżowo, a wyszło – rodzinnie. Obok bawiących się w piasku dzieciaków, na ławkach siedziało towarzystwo w podeszłym już wieku, które przyglądało się wszystkiemu z zainteresowaniem. UNASANANAS, bo taki był tytuł imprezy, poruszył Śródmieściem, dzielnicą uważaną za jedną z najsmutniejszych w całym Wrocławiu. Na chwilę zrobiło się bardzo kolorowo i radośnie, a do zabawy w parku zachęcała dobiegająca z głośników muzyka.

 Gdy przyszły listopadowe chłody zebraliśmy grupę młodzieży, z którą pojechaliśmy do Obornik Śląskich na projekt zatytułowany „Młodzi Tolerancyjni – nakręćmy się na NIE!”. Podczas dwóch weekendowych wyjazdów młodzi ludzie mieli okazję spotkać się z twórcami kina niezależnego, wziąć udział w twórczych filmowych warsztatach i w finale nakręcić pierwszy w ich życiu film krótkometrażowy. Film dotyczył ksenofobii – lęku przed obcymi i trzeba przyznać, że był świetnie przemyślany! Również w listopadzie odbył się koncert antyfaszystowski, a więc nasza grupa miała tej jesieni duży udział w promowaniu tolerancji i równości na własnym podwórku.

            Jednak nie było tak różowo przez cały czas. Musieliśmy się zmierzyć z całą masą problemów, których nie przewidzieliśmy wcześniej, pisząc wniosek. Największym problemem była frekwencja uczestników w regularnych zajęciach. My wyszliśmy z założenia, iż proponując młodzieży udział w szerokiej gamie bezpłatnych zajęć zarówno artystycznych jak i edukacyjnych poruszymy całym młodym potencjałem, a Ananas będzie miejscem tryskającym życiem i działaniem. Taki był plan. Jednak musieliśmy być często poddawani bolesnej próbie i licznym rozczarowaniom. Okazało się, że to wcale nie jest taka prosta sprawa wypromować działalność i zachęcić trudną młodzież do aktywności. Jeżeli nawet na pierwsze zajęcia przyszło 20 osób to regularnie przychodzących była garstka. Trudno powiedzieć gdzie leży błąd, bo niestety nie rozmawialiśmy z tymi którzy zrezygnowali i już nigdy się nie pojawili. Prawda jest jednak taka, że obecnie trudno młodzież czymś zainteresować, oni naprawdę wolą iść na dyskotekę w piątek zamiast uczyć się w jaki sposób można własnoręcznie zrobić roletę na okno. Nie chce im się też regularnie przychodzić i uczyć języków obcych, nawet jeśli prowadzone są w formie zabawy, na zasadzie gier, piosenek i zabaw ruchowych. Lepszy efekt uzyskiwaliśmy przy imprezach jednorazowych. Dlatego kontynuując ten projekt, a taki mamy zamiar, raczej skupimy się na prowadzeniu warsztatów w kilku krótkotrwałych sesjach. Tak, aby miały swoja zwartą strukturę, jasno zarysowany początek i koniec, żeby widoczny był efekt działań i zachowana pewna intensywność.

            Już pod koniec projektu nasz skład osobowy uległ przemieszaniu, niektórzy odeszli, a na ich miejsce przyszło kilka nowych osób, które wniosły świeży powiew w nasze działania. Z tymi osobami chcemy podjąć dalej starania o zdobycie funduszy na dalsze działania planujemy napisać tym razem wniosek do Urzędu Miejskiego. Już jako grupa bardziej doświadczona, mądrzejsza i efektywniejsza. Wiele się nauczyliśmy na własnych błędach, pewne ścieżki już przetarliśmy i pomimo trudności nie chcemy kończyć tego, co przyszło nam z dość dużym trudem i poświęceniem realizować przez pierwszy rok. Ludzie w dalszym ciągu dzwonią czasem i pytają o Ananasa, więc nierozsądnie byłoby teraz zniknąć. Oczywiście w ciągu roku bardzo wiele się zmieniło w życiu każdego z nas. Niektórzy zaczęli studia w innym mieście, inni wyjechali zagranicę, jednak projekt ten nauczył nas wszystkich pewnej odpowiedzialności, pracy w grupie oraz trudnej sztuki zarządzania. Stał się inspiracją do dalszych działań. Dwie osoby z grupy inicjatywnej zaczęły się nawet kształcić w kierunku animacji społeczno-kulturalnej, co w połączeniu z nabytym doświadczeniem całej grupy daje szansę, na udoskonalenie naszej oferty tak, aby korzystało z niej jak najwięcej osób.